เรื่องเสียวเกย์ ทหารพรานสอนพิเศษเสียว ผมชื่อ “ซี” อาสาสมัครทหารพรานสังกัดกรมทหารพรานชายแดนภาคเหนือ เพิ่งสอบคัดเลือกผ่านมาได้ไม่กี่สัปดาห์ วันสอบภาคปฏิบัติมีผู้สมัครเป็นร้อย แต่คัดเหลือแค่ยี่สิบคน ทุกขั้นตอนโหดและหนักหน่วง
ผมยืนเหงื่อโชก กล้ามเนื้อสั่นระริกอยู่กลางลานฝึกเมื่อสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาที่ตัวผมแบบแปลกๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ครูฝึกยศสิบเอกคนนั้น ร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำไหม้แดด กล้ามขึ้นเป็นมัดแน่น ๆ ใบหน้าคมเข้มจนดูดุร้าย แต่เมื่อยิ้มมุมปาก กลับทำให้หัวใจผมตื่นเต้นอย่างประหลาด ผมแอบมองตอบไปหลายครั้ง เขาหันหนีทุกที ราวกับรู้ตัวว่าถูกจับได้ แต่สายตานั้นยังวนกลับมาหาผมเสมอ ผมภาวนาอยู่ในใจว่า “ขอให้ติดเถอะ… อยากมีโอกาสอยู่ใกล้พี่คนนี้”
และด้วยความโชดีของผม ผมก็ติด เมื่อถึงวันรายงานตัว เราได้รับเสื้อผ้า เครื่องนอน และถูกจัดเข้าหอพักเหมือนย้ายบ้านครั้งใหญ่ ทุกคนนอนไม่หลับกันทั้งคืน เช้าวันรุ่งขึ้นเสียงนกหวีดปลุกตอนตีห้า ภารกิจรอบโรงนอน อาบน้ำ แต่งตัว กินข้าว เคารพธงชาติ แล้วลงสนามฝึกทันที
พี่สิบเอกคนนั้น… ชื่อ “พี่เอก” แกฝึกโหดที่สุดในหมู่ครูฝึก ทั้งดุทั้งด่าด้วยคำสั้น ๆ คม ๆ แบบทหารแท้ ๆ “ตรง ๆ!” “เร็วเข้า!” “ไม่ใช่แบบนั้น!” ทุกครั้งที่เขาเดินผ่าน ผมได้กลิ่นเหงื่อผสมสบู่ทหารและกลิ่นตัวผู้ชายเข้ม ๆ ที่ทำให้ขาอ่อนไปทั้งคู่
ผมไม่เคยเป็นทหารเกณฑ์มาก่อน การฝึกจึงหนักเป็นพิเศษ โดยเฉพาะวันฝึกท่ามือเปล่าประกอบอาวุธ ผมทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถูกเรียกออกนอกแถว ยืนคนเดียวกลางแดดจัด พี่เอกถอนหายใจเฮือกใหญ่ เดินมาหยุดตรงหน้าผม น้ำเสียงเปลี่ยนจากดุเป็นทุ้มต่ำ
“เย็นนี้ว่างไหม”
“ครับ… ว่างครับ”
“มาหาที่ห้องสิบเวร เดี๋ยวจะสอนพิเศษให้ จะได้ทันเพื่อน ๆ”
คืนนั้นเสียงนกหวีดเป่านอนสามทุ่ม ทุกคนกระโดดขึ้นเตียงแทบจะพร้อมกัน แต่ผมยังไม่ทันวางหัวลงหมอน ก็มีรุ่นพี่มาเคาะเตียง “ครูฝึกเรียก”
ผมเดินไปห้องสิบเวรด้วยหัวใจที่เต้นแรง พี่เอกนั่งอยู่หลังโต๊ะ เสื้อในสีเขียวทหารแนบเนื้อ เผยเส้นกล้ามเนื้อแขนที่แน่นจนเส้นเลือดโป่งชัด เขาเงยหน้าขึ้น มองผม แล้วพยักหน้า
“เข้ามา นั่ง”
เราคุยกันเรื่องบ้านเกิด เรื่องครอบครัว พี่เอกเล่าว่าเป็นคนใต้ อายุยี่สิบเก้า ยังโสด เสียงเขาทุ้มและช้า ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักคำพูดทุกคำ ก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า
“ไปอาบน้ำกันก่อน… จะได้คุยเรื่องฝึกไปด้วย”
ห้องน้ำหอพักเป็นเพียงแผ่นสังกะสีกั้นด้านนอก ข้างในโล่งเตียน มีอ่างปูนเรียงกันหลายใบ พี่เอกถอดเสื้อในทิ้งลงพื้นอย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วดึงกางเกงในหลุดตาม ผมยืนนิ่งค้างกลางประตู
ร่างของเขา… ล่ำบึกเกินกว่าที่ผมเคยจินตนาการ แผ่นหลังกว้าง กล้ามเนื้อเอวเว้าลงไปจนเห็นร่องก้นชัดเจน และเมื่อเขาหันมา เจ้าท่อนเนื้อสีเข้มที่ห้อยอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างก็โผล่เต็มตา มันทั้งใหญ่ ทั้งยาว ดำมะเมื่อม และกำลังเริ่มพองตัวขึ้นช้า ๆ ราวกับรู้ตัวว่ามีคนจ้องมอง
“ช่วยถูสบู่…ให้หน่อยสิ” เสียงพี่เอกดังขึ้น
ผมเดินไปข้างหลังเขาด้วยมือที่สั่น หยิบก้อนสบู่ขึ้นมาถูแผ่นหลังกว้าง ๆ นิ้วสัมผัสผิวหนังที่ร้อนและลื่นจากน้ำ กลิ่นสบู่ทหารผสมกลิ่นตัวผู้ชายเข้ม ๆ ลอยขึ้นจมูก ผมกลืนน้ำลายแรง
“ทำไมสั่น” พี่เอกหันมามองมุมตา “อายเหรอ? รีบถูเข้า เดี๋ยวต้องไปเรียนเรื่องปืน เดี๋ยวจะดึกเอา”
ผมถูได้แค่แผ่นหลัง ใจอยากล้วงไปข้างหน้าจนแทบขาดใจ แต่ก็ยังอายและกลัวมีคนเดินเข้ามา พี่เอกจึงหันมาจัดการด้านหน้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว น้ำราดลงไปตามลำตัว ไหลลงตามเส้นกล้ามหน้าท้อง แล้วหยดลงที่หัวมังกรที่ตอนนี้แข็งตัวจนชี้ตรง
กลับถึงห้อง พี่เอกล็อกประตูทันที เสียงคลิกดังขึ้นเบา ๆ เขาเดินตรงมาหาผมจากด้านหลัง แขนทั้งสองโอบรอบเอว ริมฝีปากร้อน ๆ กดลงที่ต้นคอ แล้วเลียขึ้นไปถึงติ่งหู
“หืม… ตัวหอมจัง”
มือหยาบ ๆ ของเขาสอดเข้าไปในกางเกงใน กำรอบเป้าที่กำลังแข็งตัวของผม แล้วรูดขึ้นลงช้า ๆ ผ้าเช็ดตัวของพี่เอกหลุดร่วงลงพื้นโดยไม่รู้ตัว เจ้าท่อนเนื้อร้อน ๆ ดันกดเข้ากับก้นผมผ่านกางเกงที่ยังเปียกชื้น
“มา… พี่จะสอนทำความสะอาดปืนให้” (แทน ที่จะเป็นปืน M.16 ไหงกลายเป็นปืนพก แม็กน่ำไปซะนี่)
พี่เอกดันผมลงนอนบนที่นอนทหารเรียบ ๆ ขณะนั้นผมรู้สึกหูอื้อคิดอะไรไม่ออก รู้สึก มันเบาหวิวแต่เป็นสุขเหลือเกิน
ถอดเสื้อผ้าผมออกจนหมดเกลี้ยง แล้วเบิกตากว้างเมื่อเห็นของที่ซ่อนอยู่
“โอ้โห… ควยใหญ่ไม่เบาทีเดียว”
ฝ่ามือหยาบ ๆ กำรอบลำควยของผม รูดขึ้นลงเบา ๆ แล้วเร็วขึ้นตามจังหวะ ผมครางออกมาโดยห้ามไม่อยู่ พี่เอกก้มลงอ้าปากครอบหัวบาน ๆ เข้าไปทันที ลิ้นร้อน ๆ วนรอบร่อง แล้วดูดเข้าลึก ๆ จนผมสะดุ้งทั้งตัว มือผมกำผ้าปูที่นอนแน่น เอวกระตุกขึ้นโดยอัตโนมัติ
“พี่… ผมจะแตกแล้ว…” น้ำควยผมพุ่งออกมาเข้าปากพี่เอกในวินาทีต่อมา พี่เอกกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจ แล้วเงยหน้าขึ้นยิ้มมุมปาก
“ถึงตานายแล้ว… เข้ามาทำความสะอาดปืนพี่บ้าง” ทันคงเป็นหน้าที่ของผมซึ่งเป็นศิษย์ที่จะต้องเอาบทเรียนการทำความสะอาดปืนมาใช้บ้าง
ผมคุกเข่าลงระหว่างขาพี่เอก เจ้าปืนใหญ่สีเข้มของพี่เอกยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า กระบอกใหญ่และยาวเกินกว่าจะอมได้หมด ผมเลียจากโคนถึงปลาย แล้วพยายามอ้าปากกว้างที่สุด ค่อย ๆ กลืนเข้าไปทีละน้อย ลิ้นวนรอบเส้นเลือดที่โป่งพอง พี่เอกครางต่ำ ๆ มือกดลงบนท้ายทอยผมเบา ๆ
“ดี… ใช้ลิ้นอย่างนั้นแหละ ไอ้น้อง”
ผมอมควยจนเมื่อยปาก น้ำลายไหลยืดเป็นสาย แต่เขายังไม่ยอมเสร็จ พี่เอกดึงผมขึ้นมาจูบปากแรง ๆ ลิ้นร้อน ๆ เลียฟันเลียเพดานปาก แล้วกระซิบข้างหู
“ลองเปลี่ยนเป็นเอาข้างในดีไหม… อยากลองไหม”
ผมพยักหน้าอย่างไม่ลังเล อยากลอง ปืนใหญ่ๆ แบบนี้ เวลาเข้าไปอยู่ในร่างกายแล้วจะเป็นอย่างไร
พี่เอกให้ผมนอนหงาย แล้วขึ้นคร่อม เทโลชั่นลงบนมือตัวเอง ถูไล่ไปตามร่องก้นผมช้า ๆ นิ้วหนึ่งค่อย ๆ แทงเข้าไป แล้วสองนิ้ว ผมกัดริมฝีปากแน่นจากความเจ็บแปลบ แต่เมื่อนิ้วของพี่เอกเริ่มขยับวน ๆ ความเจ็บก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความอุ่นและเสียว
“ค่อย ๆ… อย่ารีบ” เสียงเขานุ่มลง
เมื่อรู้สึกว่าผมพร้อม พี่เอกก็จับสะโพกผม จัดตำแหน่งหัวปืนใหญ่เล็งตรงเป้า แล้วดันขึ้นช้า ๆ ปลายหัวที่ใหญ่และบานดันเข้าไปทีละนิด ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บและแน่นจนแทบหายใจไม่ออก
“ช้า… ช้าหน่อยพี่…”
เขาหยุดนิ่ง ปล่อยให้ผมปรับตัว กอดกระชับลำตัวผมไว้แน่น ริมฝีปากจูบไล่ตามลำคอ
“หายใจ… ผ่อนคลาย”
เมื่อผมเริ่มขยับเอวเอง พี่เอกจึงค่อย ๆ ดันเข้าไปจนสุด ลำใหญ่ ๆ แทรกแน่นจนผมรู้สึกว่าตัวเองถูกเติมเต็มจนล้น แล้วเขาเริ่มซอยควยเย็ดตูดช้า ๆ ก่อนจะเร่งจังหวะขึ้นทีละนิด เสียงเนื้อกระทบกันดังขึ้นในห้องเล็ก ๆ กลิ่นเหงื่อและโลชั่นผสมกัน
“เสียวไหม…”
“เสียว… เสียวจนทนไม่ไหว…”
พี่เอกยกขาผมทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่า แล้วกระแทกแรงขึ้น ทุกครั้งที่เขาดันเข้าสุด หัวปืนใหญ่จะกดโดนจุดที่ทำให้ผมกระตุกทั้งตัว มือผมจิกหลังเขาจนเป็นรอยแดง ปากอ้าครางไม่เป็นภาษา
“โอ้ย… พี่เอก… กระแทกเข้ามา แรงกว่านี้…”
เขาตอบสนองทันที จังหวะถี่และแรงขึ้นเรื่อย ๆ เหงื่อหยดจากหน้าผากลงมาเปื้อนหน้าอกผม เสียงครางต่ำ ๆ ของเขาดังก้องในหู
“อ่า จะ… แตกแล้ว…”
พี่เอกกอดกระชับผมไว้แน่น เอวกระตุกแรงหลายที และแล้วน้ำควยร้อน ๆ พุ่งแตกในเข้าไปเต็มข้างในตัวผม ผมเองก็ทนไม่ไหว พ่นน้ำควยตามออกมาเปื้อนท้องเราทั้งสองคนพร้อมกัน คืนนั้น ผมถูกทำความสะอาดปืนถึงสามรอบ พี่เอกไม่ยอมเสียเปรียบ กระหน่ำยิงปืนพกของแกกลับคืนมาหลายนัด ก่อนจะกอดผมไว้แน่นบนที่นอนแคบ ๆ
หลังจากคืนนั้น ทุกครั้งที่พี่เอกเข้าเวร เขาจะนัดผมไป “ทำความสะอาดปืน” เสมอ บางคืนในห้องน้ำ บางคืนบนที่นอนห้องสิบเวร บางคืนหลังเลิกฝึกกลางป่าเมื่อไม่มีใครมอง
“ปืนต้องหมั่นทำความสะอาดบ่อยๆ ” พี่เอกกระซิบข้างหูผมทุกครั้งที่ดันเข้าไปสุด “เวลาออกสนามจริง… จะได้ไม่ขัดลำกล้อง” และผมก็เชื่อคำพูดของครูฝึกทุกคำ