เปิดซิงปิดหนี้ช่างชายแท้

เรื่องเสียวเกย์ เปิดซิงปิดหนี้ช่างชายแท้ หลายปีที่ผ่านมา สถาการณ์โควิดได้สร้างความเสียหาย กระทบกับผู้คนทุกระดับ ทำให้หลายคนต้องทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อที่จะได้เงินมาประทังชีวิต ให้รอดพ้นจากช่วงวิกฤตนี้ไปให้ได้ ตัวผมยังดีที่มีงานประจำ ถึงจะมีรายได้ลดลงบ้าง แต่ก็ยังพอถูไถให้ชีวิตผ่านไปได้วันๆ

ไลน์… นิค มี 200 ไหม

ผม… มี

ไลน์… ยืมก่อน เดี๋ยวใช้คืน

ผม… พูดแบบนี้มากี่รอบแล้ว…ไม่เห็นจะได้คืนสักที

ไลน์… ก็ช่วงนี้ยังไม่ได้ทำงาน เดี๋ยวใช้คืนแน่นอน…

ผมมักจะได้รับข้อความทำนองนี้จาก “วินัย” เสมอ ผมเองก็เห็นแก่บุญคุณเก่า ข้าวแดงแกงร้อน ที่มันช่วยเหลืองานผมมาตลอด ก็อดไม่ได้ที่จะให้ไป แบบไม่ได้หวังจะได้คืนอยู่แล้ว แต่ช่วงโควิดโดนทักมายืมบ่อย จนผมก็ชักจะไม่ไหวเหมือนกัน

ผม… ตั้งแต่โควิดมานี่ หลายพันแล้วนะ กูก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกัน มึงจะเอาแต่ยืมอย่างเดี๋ยวไม่ได้ดิ กูไม่ใช่ธนาคารนะ

วินัย… เออน่า…อย่าบ่นมาก ไม่ลืมหรอก มีก็ใช้คืนแน่นอน

ผม… กูไม่ได้กลัวมึงจะหนีไปไหนหรอก แต่คนอย่างมึงเนี่ยะนะจะมีมาคืนกู อีกกี่ชาติก่อน

วินัย… ไม่ให้ก็บอกดีๆ อย่าด่าดิวะ

ถึงจะพูดไปอย่างนั้น ผมก็โอนเงินให้มันอยู่ดีแหละครับ “วินัย” เป็นเจ้าหน้าที่อาคาร ที่ออฟฟิศผม เป็นลูกน้องคนสนิทอีกคนของเจ้านายผม ทำงานสายช่างร่วมกับน้าพล สาดน้ำสงกรานต์ กับลูกชายช่างไฟฟ้า ที่จริงวินัยอายุมากกว่าผม 5 ปีครับ ก่อนผมมาทำงานที่นี้ ก็ถือว่าเป็นน้องเล็กสุดในทีมช่าง เวลาไปเที่ยวดื่มกันกับพวกเจ้านายและพี่ๆ ก็มักจะได้รับหน้าที่คนชงเสมอ พอผมเข้ามา และเริ่มไปเที่ยวเพิ่มอีกคน ผมเองก็รู้ตัวว่าผมเป็นน้องเล็ก ต้องรับหน้าที่คอยบริการพี่ๆ แทน

ผม… พี่ๆ ดื่มแบบไหนกันบ้างครับ

เจ้านาย… ไม่เป็นไรนิค มานั่งเถอะ ปล่อยให้ไอ้นัยมันจัดการ

ผม… ได้ไงพี่ ผมเป็นน้องเล็ก ผมก็ต้องรับหน้าที่นี้สิครับ

เจ้านาย… เอาน่า!!! มันจะยุ่งยากอ่ะสิ กว่าจะรู้ใจ กว่าจะรู้น้ำหนักมือกัน พี่ต้องบอกอีกนานเลย ให้วินัยมันจัดการ จะได้ไม่เสียเวลาสนุก มาจอยน์กับพวกพี่เถอะ // วินัย โอเคเปล่า

วินัย… ไม่มีปัญหาครับ พี่นิคตามสบายเลย

เอ้า!!! กลายเป็นว่า วินัยคิดว่าผมเป็นพี่ไปซะอีก ผมพยายามจะอธิบายอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่มีใครเชื่อ ผมไม่ได้อวดอ้างตัวเองนะ แต่อาจจะเพราะวุฒิภาวะผม มันอยู่ในระดับที่ใกล้เคียงกับเจ้านาย และเพื่อนๆ เจ้านาย ก็เลยทำให้ทุกคนคิดว่า ผมคงอายุอ่อนกว่าเจ้านายไม่กี่ปี แล้วก็อย่างที่เคยเล่าไว้ว่า ผมกับเจ้านายสนิทกันพอสมควร เวลาเรียกเจ้านาย ผมจะเรียกว่าพี่ สั้นๆ ห้วนๆ ไม่มีหางเสียง เลยทำให้หลายคนเข้าใจไปในทางนั้น แต่ด้วยความที่ไปเที่ยวกันบ่อย กินเหล้ากันประจำ ประมาณครั้งที่ 5 ที่ร่วมวงกัน ตอนนั้นผมก็สนิทกับวินัยประมาณหนึ่งแล้ว วันนี้ไม่มีเจ้านายร่วมวงอยู่ด้วย มีแค่ผม วินัย น้าพล พี่ช่างอีก 2 – 3 คน พอเมาได้ที่ ผมก็คันปากอยากบอกเรื่องนี้ ให้วินัยเข้าใจให้ถูกสักที

วินัย… พี่นิคส่งแก้วมาเลย เดี๋ยวผมจัดการให้

ผม… พี่ๆ ทุกคนครับ ผมขออนุญาตชี้แจ้งอะไรหน่อยครับ

น้าพล… มีอะไรเหรอครับคุณนิค

ผม… คือที่จริงแล้ว ผมอายุยังไม่เท่าไหร่เลยครับ ผมเป็นน้องเล็กสุดในกลุ่มนี้เลยแหละ แต่ไอ้พี่นัยแมร่งเรียกผมพี่นิคๆ ตลอดเลย ผมจะบอกหลายทีแล้ว แต่ก็กลัวไอ้พี่นัยมันจะหน้าแตก ก็เลยเฉยไว้ก่อน แต่ตอนนี้สนิทกันพอประมาณแล้ว ผมก็เลยจะขอชี้แจงให้ชัดเจนไปเลย // ไอ้พี่นัย กูเป็นน้องมึงนะ หยุดเรียกกูพี่นิคได้แล้ว

พี่ช่าง… ไอ้นัย มึงโดนเด็กหลอกถอนหงอกแล้ว ฮาาาาา

วินัย… โห่!!! แล้วทำไมไม่บอกกันอ่ะ

ผม… ก็เคยบอกแล้วตั้งแต่ครั้งแรกๆ แล้ว ไม่มีใครเชื่อผมอ่ะ ถึงหน้าผมจะแก่ แต่อายุผมแค่มอปลายนะพี่…

พี่ช่าง… ฮาาาาา

วินัย… แล้วก็เรียกผมว่ามึงเนี่ยะนะ ถ้าแบบนี้ไม่ต้องเคารพกันก็ได้มั้ง

ผม… ไอ้พี่นัย มึงพูดเองนะ ฮาาาาา

วินัย… ผมก็หลงคิดว่าเป็นพี่มาตั้งนาน จะให้เรียกน้องนิค หรือคุณนิคมันก็ไม่ถนัดปากแล้วอ่ะดิ

ผม… มึงก็เรียกแค่นิค อย่างเดี๋ยวดิพี่

วินัย… เออวะ!!! เอางั้นก็ได้ แล้วจะยังเรียกผมว่ามึงเนี่ยะนะ

ผม… ฮาาาาา ก็เหมือนกันแหละพี่ มันติดปากไปแล้ว ไอ้ผมมันก็เด็กปีนเกลียวซะด้วย ถ้าพี่ไม่ได้ติดอะไร ผมเรียกเหมือนเดิมได้ป่ะหละ

พี่ช่าง… แล้วแต่มึงนะไอ้นัย พวกกูไม่มีปัญหาอะไร มันเรื่องของมึง 2 คน

วินัย… แล้วแต่เลย เรียกกันมาตั้งขนาดนี้แล้ว ช่างแมร่งเหอะ

ผม… ถึงคำพูดผมมันจะดูไม่น่ารัก แต่ผมเคารพพี่นะ ผมก็รู้ว่าที่ไหนเรียกได้เรียกไม่ได้ ให้พี่เข้าใจไว้ก็พอ

วินัย… เอาไงก็เอากัน กินเหล้ากันมาก็นาน อย่าไปสนใจอะไรมันมาก

ผม… ตามนั้นเลยไอ้พี่นัย ฮาาาาา

ผมเดินเข้าไปหอมแก้มวินัยหนึ่งฟอด ก่อนที่วินัยจะปัดป้องและผลักผมออกมา

วินัย… ทำไรเนี่ยะ ผมไม่ใช่ตุ๊ดใช่เกย์นะ

ผม… ก็หยอกนะพี่ อย่าคิดมากดิ มาๆ ชนแก้ว

หลังจากวันนั้นวินัยก็เรียกผมว่านิค ส่วนผมก็เรียก วินัย ตามเจ้านาย คนอื่นๆ รอบข้าง พอได้ยินผมกับวินัยเรียกกันแบบนั้น ก็คงเข้าใจว่า ผมกับวินัยคงจะอายุเท่ากัน ก็เลยไม่มีใครสนใจอะไร ยกเว้นเวลาเมา ที่จะเรียกไอ้พี่นัย กับมีการใช้มึงกูบ้าง แต่ก็แค่ในวงเหล้าของพวกเรานะครับ ผมก็รู้กาละเทศะแหละมั้ง ฮาาาาา

วินัยแต่งงานมีครอบครัวแล้วครับ ช่วงที่ผมย้ายมาลูกสาววินัยก็ 8 ขวบแล้ว แต่ช่วงปลายปี 2561 ก็เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้น เมียวินัยขอเลิกด้วยเหตุผลหลายประการ ซึ่งก็เป็นเรื่องในครอบครัว ที่พวกผมไม่อาจเข้าไปยุ่งได้ ทำให้วินัยเสียใจ และเสียทรงมากครับ กินเหล้าหนัก เที่ยวผู้หญิง แต่ที่หนักสุดคือ ติดพนันบอล และเสียพนันหนักมาก จนต้องไปขอยืมเงินญาติ มาใช้หนี้หลายแสน พอทางญาติรู้เรื่องก็เป็นห่วงว่า วินัยคงไม่มีเงินมาใช้คืนง่ายๆ เลยให้วินัยออกจากงานประจำ แล้วไปช่วยงานก่อสร้าง ธุระกิจของทางบ้านญาติที่ให้ยืมเงินมา เจ้านายผมก็เสียดายในฝีมือช่างของวินัย แต่ก็จำต้องปล่อยไปตามทาง ผมเองก็เห็นดีด้วย เพราะถ้าปล่อยไว้แบบเดิม วินัยคงเสียผู้เสียคนมากกว่านี้แน่ อย่างน้อยไปอยู่ในสายตาญาติ ก็ยังมีคนช่วยห้ามปราม ในสิ่งที่ไม่เหมาะไม่ควร ซึ่งญาติของวินัยก็ใช่คนอื่นคนไกล เป็นผู้รับเหมารายใหญ่ ที่เจ้านายผมก็เคยได้ร่วมงานด้วย ที่น่าจะจัดการวินัยได้ดี

จากการไถ่ถามญาติวินัยได้ความว่า วินัยก็เป็นงานหลายอย่าง คงให้ไปทำงานในระดับหัวหน้างาน ค่าแรงวันละ 700 บาท หักใช้หนี้ 500 เหลือให้ใช้ 200 กินอยู่พร้อม ฟังดูอาจจะน้อยนิด แต่ทางญาติให้เหตุผลว่า ถ้าให้มากก็อาจจะเอาไปเล่นพนันอีก ส่วน 200 ที่ว่า ก็ไม่ได้ให้หมด ให้เบิกใช้ตามสมควร ซึ่งจากการติดตามข่าวคราวตลอดระยะ วินัยก็เป็นผู้เป็นคนขึ้น ตั้งใจทำงาน กินเหล้าน้อยลง สังสรรค์ตามโอกาส ไม่สนใจพนันบอลอีก ใช้หนี้ไปได้เยอะพอสมควร จนกระทั่งโควิดระบาด ทุกอย่างหยุดชะงักนั่นแหละ ผมเลยกลายมาเป็นธนาคารให้วินัย

ถ้าจะถามว่า ทำไมผมต้องยอมให้ ก็ตอบว่า เห็นแก่บุญคุณเก่า ข้าวแดงแกงร้อน อย่างที่บอกตอนต้นแหละครับ เพราะระหว่างที่รู้จักกัน วินัยช่วยสนับสนุนงานผมสารพัด ซึ่งบางอย่าง ไม่ได้อยู่ในหน้าที่ซะด้วยซ้ำ แต่วินัยก็ยอมที่จะช่วย อย่างไม่อิดออดเลย ท่อแตก น้ำไม่ไหล ไฟไม่ติด รถเสีย ของพัง กระทั่งวานให้ไปซื้อของไกลๆ ถ้าไม่ติดงาน วินัยก็ไม่เคยปฏิเสธที่จะทำ มันเลยเป็นจุดที่ผมเห็นคุณค่าในตัวเขา แต่ก็อย่างว่าอีกแหละครับ “เอ็นดูเขา เอ็นเราขาด” ทีละ 100 200 300 รวมกันหลายครั้งมันก็เยอะ หลังจากครั้งล่าสุดที่โดนผมเอ็ดไป วินัยก็ไม่ทักมายืมเงินอีกเลยครับ

จนเวลาผ่านล่วงเลยไป กลางปี 2564 โควิคระลอก 3 เริ่มคลี่คลาย หลายอย่างอนุญาตให้สามารถดำเนินการได้ ผมก็เริ่มทักไปทวงถามวินัย ถึงการชำระหนี้สินที่ติดค้างกัน

ผม… ทำงานได้แล้วสิ มีเงินมาคืนบ้างยัง

วินัย… ยังไม่ได้ทำงานเลย

ผม… อย่ามาตอแหล ทักไปถามพี่อ้วนแล้ว (ญาติที่เป็นเจ้าหนี้วินัย) เขาบอกเริ่มกลับมาทำงานได้แล้ว

วินัย… ฮาาาาา

ผม… อย่ามาขำ จะเอาไงว่ามา

วินัย… ขอใช้ทางอื่นก่อนได้ไหมอ่ะ

ผม… เออ!!! ดีจริงนะ เวลายืมมาหากูก่อน ตอนจะใช้ไปใช้ทางอื่นก่อน

วินัย… บ่นเก่งจังวะ

ผม… ไม่บ่นไหวเหรอ

วินัย… เออน่า เดี๋ยวก็ใช้ให้เองแหละ ไม่หนีไปไหนหรอก

ผม… รอเงินคงได้ชาติหน้า มาทำงานใช้หนี้ทางนี้บ้างไหมหล่ะ

วินัย… ฮาาาาา

ผม… ไม่ขำนะ เอาจริง

วินัย… ทำงานได้หมดนะ แต่ถ้าจะเอาตัวเข้าแลกคงไม่ไหว

ผมสะดุดคิดกับประโยคนี้พอสมควร เพราะในระหว่างที่ WFH ผมก็สิงอยู่ในเว็บนี่แหละ เลยได้อ่านเรื่องเล่าเสียวเกี่ยวกับ การเอาตัวเข้าแลก ใช้หนี้ แทนดอก อยู่หลายเรื่อง ความเงี่ยนที่สะสมมานาน เพราะช่วงโควิดไม่ได้นัดเย็ดเลย ทำให้ผมคิดชั่วขึ้นมาในหัว อ่านมาเยอะนิ ต้องเอามาลองใช้สักหน่อยแล้ว…

ผม… งั้นเสาร์นี้ เข้ามาล้างแอร์ที่ห้องให้หน่อยได้ไหม

วินัย… ติดงาน

ผม… ทำไมตอแหลเก่งขึ้นหล่ะ

วินัย… ฮาาาาา

ผม… จะมากี่โมง

วินัย… 9 โมง 10 โมงแหละ

ผม… ถ้าไม่มานะ เดี๋ยวรู้กัน…

อย่างที่เคยบอกครับ วินัยมีความเก่งหลายอย่าง ล้างแอร์ถือเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก แค่คิดว่าจะได้กับวินัย ควยผมก็แข็งแล้วครับ เพราะตลอดเวลาที่รู้จักกัน ผมแอบเล็งวินัยมาโดยตลอด วินัยไม่ได้หน้าตาหล่ออะไร แนวบ้านๆ ทั่วไป แต่นั่นแหละครับที่ผมชอบ อิอิ วินัยเป็นคนผิวภายนอกดำกร้าน เพราะทำงานตากแดด แต่ผิวภายใต้ร่มผ้านั่นขาวมากครับ เพราะมีเชื้อคนจีน ขนตามตัวก็เยอะ แต่ไม่รก วินัยสูง 160 นิดๆ ตัวอวบตัน มีพุงแบบคนกินเบียร์ ตอนกินเหล้ากัน วินัยชอบถกเสื้อขึ้นไปไว้ตรงหน้าอก ผมเลยได้เห็นขอบกางเกงในเป็นประจำ ยิ่งเวลานอน บางทีก็ถอดเสื้อ ขอบกางเกงรั้งลงต่ำ จนเห็นขนล่ามลงไปจนถึงหัวหน่าว กับมีขนครับตามตัวครับ

ผมก็เคยอยากจะลอง ปลดกางเกงออกดูสักทีอยู่เหมือนกัน แต่เวลากินเหล้ากัน วินัยจะนอนกับพี่ช่างอีก 2 – 3 คน ผมเลยไม่มีโอกาสนั้น ได้แต่คิดใจใจว่า สักวันต้องได้วินัยสักที แต่ด้วยท่าทีของวินัยที่แสดงออกชัดเจนว่า ไม่ชอบให้ผมถูกเนื้อต้องตัวมาตลอด ผมก็เลยมองข้ามไป แต่เมื่อครั้งนี้มีโอกาส แถมยังมีข้อต่อรองอีก ผมจะไม่ปล่อยให้โอกาสมันหลุดลอยไปแน่นอน หลังจากคุยไลน์ แค่คิดผมก็ว่าวแตกไป 1 น้ำแล้วครับ ฮาาาาา คืนวันศุกร์ผมรีบนอน เพราะเช้าพรุ่งนี้ ต้องตื่นมาเตรียมความพร้อม เช้าวันเสาร์ประมาณ 7 โมง ผมก็ไลน์ไปย้ำวินัยอีกรอบ

ผม… อย่าลืมนะ วันนี้มีนัดล้างแอร์

วินัย… เค ไม่ลืมๆ กำลังรอพี่อีกคน

ผม… พี่คนไหนอ่ะ

วินัย… ก็มันต้องมีคนช่วย เลยจะให้พี่เขาไปช่วย

ผม… ไม่เอาสิ แค่คนเดียวก็เสี่ยงโควิดแล้ว เดี๋ยวเป็นลูกมือให้เอง

วินัย… อ่ะ!!! ตามนั้น งั้นเดี๋ยวกินข้าวก่อน

ผม… ชื้อมาฝากด้วย

วินัย… ตังค์ด้วย ไม่มีเลย

ผม… จะบ้าตาย งั้นซื้อ ATK มาด้วยนะ เดี๋ยวโอนไปให้

ผมใจหายแว๊บบบบบ เกือบเสียแผนแล้วไง ดีนะที่วินัยค่อนข้างเชื่อคำพูดผม ไม่งั้นจบกัน ฮาาาาา ประมาณ 9.30 น. ผมก็ลงไปรับวินัยที่ใต้แมนชั่น แล้วช่วยถือของขึ้นไปบนห้อง วินัยมาพร้อมปั้มแรงดัน 1 ตัว กับถังใส่อุปกรณ์ 1 ใบ มาในชุดเสื้อยืดกับกางเกงเจเจลายก้างปลา

ผม… ผอมลงเปล่าเนี่ยะ!!!

วินัย… เอาอะไรมาอ้วนหล่ะ ไม่มีจะกินอยู่ทุกวัน

ผม… น่าสงสารเน๊อะ!!! ไม่ค่อยได้กินเหล้ากินเบียร์ด้วยมั้ง พุงเลยหาย

ผมพูดพร้อมกับเอามือไปลูบตรงพุง แต่วินัยถอยหลบไปก่อน

ผม… จับนิดจับหน่อยไม่ได้เลยนะ หวงจริงๆ

วินัย… ไม่ได้ ไม่ชอบ

ผม… ไหน ATK อ่ะ

วินัยหยิบถุงข้าวพร้อมกับ ATK ออกมาจากในถังอุปกรณ์ ผมลืมฆ่าเชื้อ เลยเดินไปหยิบขวดแอลกอฮอล์มาฉีดไปจนทั่วตัววินัย

วินัย… โอ๊ยยยยย คนจะตายก่อนโควิดไหมเนี่ยะ ฉีดขนาดนี้

ผม… กันไว้ก่อน นั่งลงดิ จะตรวจ ATK ให้

วินัย… ไม่เอา…เจ็บ!!! เมื่อวานตรวจแล้ว

ผม… ไม่ได้ดิ เมื่อวานส่วนเมื่อวาน วันนี้ก็ส่วนวันนี้ เร็วเถอะอย่าดื้อ

วินัยทำหน้าไม่พอใจ แต่ก็ยอมนั่งลงแล้วถอดแมสค์ให้ผมตรวจ

ผม… โอเค สบายใจไปเปราะหนึง ขอถอดแมสค์นะ

วินัย… ว่าแต่ผม นิคตรวจยัง

ผม… ตรวจแล้วตอนตื่นนอน ปลอดภัย ยังไม่มีเชื้อ

วินัย… งั้นก็มาเริ่มเลย

ผม… เดี๋ยวดิ๊… หิวข้าว ขอกินข้าวก่อน พี่เดินไปเอาบันได ตรงโถ่งทางเดินมาก่อนดิ๊ ผมลืม…

วินัย… เออๆ รีบกินเลย จะได้รีบทำ ฝนก็จะตกเนี่ยะ ร้อนฉิบหาย

ในระหว่างที่วินัยเดินไปหยิบบันใด ก็ผมเริ่มกินข้าว พร้อมกับเอาแกแฟกระป๋องออกมาวางไว้ให้ ไม่นานวินัยก็กลับมา

ผม… กินแฟก่อน เปิดไว้ให้แล้ว กินข้าวแป๊บเดียวแหละ

วินัย… เค ลีลาเก่งจริงๆ

ผม… รู้ได้ไงว่าเก่ง เคยลองแล้วเหรอ

วินัย… ลองอะไร!!!

ผม… เปล่า…

วินัย… กาแฟอะไรเนี่ยะ รสชาติแปลกๆ

ผม… ก็รสที่เคยกินแหละ แปลกตรงไหน

วินัย… เออ…ก็ใช่ สงสัยคิดไปเอง

ผม… ลิ้นไม่รู้รส เป็นโควิคเปล่าเนี่ยะ

วินัย… จะบ้าเหรอ เมื่อกี้ก็ตรวจแล้วไง

ผม… ก็ว่ามันรสชาติแปลกนิ ก็เลยสงสัยไว้ก่อน

วินัย… รีบกินเถอะ อย่ามัวแต่พูดมาก

ประมาณ 10 นาที ผมก็กินข้าวเสร็จ ส่วนวินัยไปตั้งบันใด แกะหน้ากากแอร์รอ ตั้งแต่ 5 นาทีแรกแล้ว

ผม… พร้อม

วินัย… จับบันใดกับจับสายไว้ให้ดีนะ เครื่องมันแรง เวลาฉีดสายมันจะสะบัดเอา

ผม… โอเค รู้เรื่อง

ผมยืนจับบันใด พร้อมทั้งจับสายยางช่วย วินัยเริ่มฉีดล้างแอร์ทีละนิด สักพักผมก็เงยหน้าขึ้นไปมอง ตำแหน่งที่ผมยื่น เป็นตำแหน่งที่เหมาะมากครับ ขากางเกงวินัยที่ค่อนข้างกว้าง ทำให้ผมมองผ่านเข้าไปถึงข้างใน ผมเห็นกางเกงใน โอบรัดไข่ไว้ด้วยทรงที่อวบอูม มีส่วนยื่นของคอหยัก นูนเด่นออกมาให้เห็นเล็กน้อย สักพักวินัยก็หยุดฉีกน้ำ แล้วก้มลงมามองผม

วินัย… แอบมองกางเกงในผมเปล่าเนี่ยะ

ผม… ไม่ได้แอบ มันเห็นเอง

วินัย… บ้าบอ จะมองทำไมเนี่ยะ โอ๊ะ!!!

วินัยอารมณ์เสียนิดหน่อย ก่อนจะปีนบันใดลงมาข้างล่าง

ผม… เสร็จแล้วเหรอ

วินัย… เปล่า อากาศมันร้อน เสื้อมันรั้ง ทำงานไม่ถนัด

ผม… ก็ถอดไปเลยสิ จะได้ถนัด

วินัย… ก็จะลงมาถอดนี่ไง โครตร้อนเลย

พูดจบวินัยก็ถอดเสื้อยืดออก แล้วโยนไปที่เตียงนอน

ผม… ทำไมไม่ส่งมาดีๆ จะได้เอาไปแขวนให้

วินัย… อย่ายุ่งยากดิ มาทำต่อ จะได้จบ ร้อนวูบวาบไปหมดแล้วเนี่ยะ

เมื่อได้ยินคำนั้น ผมแอบอมยิ้มนิดๆ เพราะรู้แล้วว่า กาแฟกระป๋อง ที่ผมเอากาแฟช่วยแข็ง แสร้งทำใส่ไว้ กำลังออกฤทธิ์ หุ่นของวินัยผอมลงอย่างเห็นได้ชัด พุงที่เคยป่องพองเมื่อก่อน ตอนนี้ยุบลงไปมาก วินัยปีนบันใดขึ้นไปอีกรอบ แต่คราวนี้วินัยพับขากางเกงแน่น จนไม่เหลือช่องว่างอะไรให้ผมมอง ใช้เวลาไม่นานวินัยก็เสร็จจากด้านบน แล้วลงมาล้างทำความสะอาดแผ่นกรอง กับหน้ากากแอร์ที่ระเบียงห้อง โดยมีผมยืนเกาะขอบประตูดูอยู่ใกลๆ ปั้มแรงดันสูงเริ่มทำงาน ทำเอาน้ำกระจายฟุ้งไปทั่ว จนกางเกงที่วินัยใส่ เริ่มจะเปียกชื้น จนแนบไปตามขา ผมสังเกตเห็นวินัย เอามือจับขยับที่ข้างขาเป็นระยะ เดาว่าน่าจะจัดทรงกางเกงใน เพราะผมเห็นเป้าเริ่มจะใหญ่ตุงขึ้นมาแล้ว

วินัย… ทำไมมันร้อนขนาดนี้วะ สงสัยฝนท่าจะตกหนัก มืดมาเลย

ผม… ก็หน้าฝน จะให้มันแล้งหรือไง

วินัยฉีดล้างจนเสร็จ แล้วลุกขึ้นยืนทำตัวงอๆ ก่อนจะจับกางเกงที่มันแนบติดขาดึงออก หวังจะให้มันพอง เพื่อพลางบางสิ่ง ที่กำลังผิดแปลกไปจากปกติ

วินัย… ส่งโบลเวอร์มา จะได้เสร็จ

ผมส่งโบลเวอร์ให้ วินัยรับไปเป่าแผ่นกรอง กับหน้ากากแอร์จนแห้ง แล้วพยายามจะเป่ากางเกงตัวเองให้แห้งด้วย แต่ก็ใช่ว่าเวลาเพียงน้อยนิด จะทำให้กางเกงแห้งสนิท ทำได้เพียงให้มันหมาดๆ ก็เท่านั้น ยิ่งทำให้ตรงเป้ามันนูนเด่น จนผมเห็นเป็นลำพาดไปข้างซ้าย

วินัย… เอาเข้าไปข้างใน เป่าแห้งแล้วจะได้ประกอบ

ผมรับแผ่นกรอง กับหน้ากากแอร์เข้ามาข้างในห้อง ปล่อยให้วินัยทำความสะอาดตรงระเยียงต่อสักพัก ก่อนที่วินัยจะกลับเข้ามาข้างใน ด้วยใบหน้าและใบหูที่ดูแดงกว่าปกติ พร้อมทั้งเสียงลมหายใจที่ดูฟึดฟัด คล้ายกับคนคัดจมูก นั่นคืออาการที่แสดงว่า กาแฟผมออกฤทธิ์เต็มที่แล้ว วินัยปีนบันใดขึ้นไปอีกรอบ คราวนี้ดูรีบร้อนจนลืมระวังขากางเกง ผมก็เลยโอกาสนี้มองลอดเข้าไปสำรวจอีกครั้ง ไข่ที่ก่อนหน้าดูอวบอูม ตอนนี้เหมือนจะหดลงไป จนทำให้เห็นลำควย พาดไปทางซ้ายอย่างชัดเจน

วินัย… มองอะไรอีกและ เผลอไม่ได้เลยนะมึง ส่งกรองกับหน้ากากมาดิ จะได้ประกอบ

รอบนี้วินัยพูดด้วยน้ำเสียง ที่ฉุนเฉียวและแข็งกร้าว ซึ่งผมไม่เคยเห็นวินัยเป็นแบบนี้มาก่อน ผมรีบหยิบของส่งให้ วินัยก็รีบประกอบอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็เสร็จ

วินัย… ลองไปเปิดดูดิ

ผมเดินไปเปิดเบรกเกอร์ แล้วกดรีโมทเปิดแอร์ วินัยใช้มืออังดูลมเย็น ก่อนจะหายใจแรงฟืดยาว 2 – 3 ที

วินัย… เย็นดี ใช้งานได้ เสร็จแล้วนะ

วินัยกำลังจะปีนบันใดลงมา แต่ผมร้องห้ามไว้ก่อน

ผม… เดี๋ยวดิพี่ มึงจะรีบไปไหน เดี่ยวก็ล้มหัวฟาดพื้นกันพอดี

วินัย… มึงก็รีบมาจับให้กูดิ ยืนทำเหี้ยอะไรอยู่ได้

ผมอึ้งกับคำพูดนิดหน่อย เพราะปกติถึงจะโมโหแค่ไหน วินัยก็ไม่เคยพูดคำหยาบกับผมขนาดนี้ ผมรีบวิ่งกลับไปจับบันใดให้ วินัยรีบปีนลงมาเก็บของอย่างเร็ว ผมเดินไปปิดประตูที่ระเบียง สักพักความเย็นจากแอร์ก็เริ่มแสดงผล จนผมรู้สึกหนาว

วินัย… เมื่อกี้ยังเย็นดีอยู่เลย แอร์มึงเสียเปล่าเนี่ยะ

ผม… ก็เย็นนิพี่ มึงคิดไปเองเปล่าเนี่ยะ

วินัย… สงสัยกูจะป่วยแล้วมั้ง เป็นโควิดไหมเนี่ยะ ร้อนๆ หนาวๆ วูบวาบไปหมด แล้วนี้…เสื้อกูอยู่ไหนอ่ะ

ผม… กี่พี่โยนไว้บนเตียงไม่ใช่เหรอ จะไปรู้ได้ไง

วินัย… มึงอย่าเล่นดิ๊ กูเริ่มหงุดหงิดจริงแล้วนะ

จังหวะที่วินัยเดินมาหาเสื้อที่เตียง ผมก็เริ่มเดินตามมาอย่างเร็ว ก่อนจะสวมกอดจากทางด้านหลัง

วินัย… มึงเล่นเหี้ยไปเนี่ยะ ปล่อยกู มึงก็รู้กูไม่ชอบอะไรแบบนี้ ปล่อย…

ผม… ถ้าไม่ปล่อยจะทำไม

วินัย… มึงไม่ปล่อยกูร้องจริงนะ ให้แมร่งรู้ทั้งตึกเลย

ผม… ถ้าแบบนั้น ผมก็บอกว่า พี่บุกรุกเข้ามาได้นะ

พี่วินัยพยายามจะดิ้นให้หลุด แต่ผมออกแรงกอดไว้แน่นสุดชีวิต

วินัย… มึงจะทำเหี้ยไรเนี่ยะ กูจะกลับแล้ว

ผม… พี่สนใจเอาร่างกายขัดดอกหน่อยไหมหล่ะ

วินัย… ไม่เอา กูไม่ชอบ มึงปล่อยกู…

พูดจบพี่วินัยก็กระทุ้งศอกใส่ผมจนจุก ผมโมโหมาก ซบหน้าลงตรงซอกคอ แล้วใช้ตอหนวดถูกไปมา สลับกับเลียติ่งหู

วินัย… เหี้ยนิค มึงจะทำเหี้ยอะไรกู โอ้วววว

ผมหยุดทำเพื่อดูว่าวินัยจะขัดขืนต่อหรือไม่ กลายเป็นว่าวินัยไม่ขัดขืน แต่ยืนสะอื้นคล้ายจะร้องไห้

วินัย… มึงเอากาแฟ…ให้กูกินใช่ไหม…

ผม… ใช่พี่

วินัย… กูว่าแล้ว ว่ารสชาติมันแปลกๆ แต่มันก็คุ้นๆ

ผม… พี่เงี่ยนอยู่ใช่ไหมหล่ะ พี่ถึงได้หงุดหงิดใส่ผม

วินัย… นิคทำกับพี่แบบนี้ทำไม

ผม… ผมเงี่ยนอ่ะ ผมไม่ได้เย็ดใครเลย แล้วผมก็เล็งพี่ไว้ตั้งนานแล้วด้วย พี่ก็น่าจะรู้

วินัย… ก็รู้ แต่ไม่คิดว่าจะทำกับพี่แบบนี้

ผม… ตอนนี้พี่ก็เงี่ยน ผมก็เงี่ยน พี่ยอมให้ผมทำตามใจหน่อยนะครับ

ผมไม่รอฟังคำตอบ เริ่มจูบเบาๆ ตรงซอกคอ สลับไปมาซ้ายขวา ส่วนมือก็ลูบไล้ไปตามร่างกาย วินัยหายใจสั้น แต่แรงเป็นระยะ

วินัย… โอ้ววววว 3000 นะ

ผม… อะไรคือ 3000 …

วินัย… หักหนี้ไง

ผม… ผมให้แค่ 2000

วินัย…ซื้ดดดดด พี่ขอ 2500 รวมค่าล้างแอร์ด้วย

ผม… เงี่ยนขนาดนี้ ยังมีอารมณ์มาต่อลองอีกนะ

วินัย… 2500 ห้ามมีการเย็ด

ผม… ตามนั้นเลยพี่

ผมเอื้อมมือลงไปจับตรงควยวินัย มันแข็งมาก ไม่ต่างจากของผมตอนนี้เลย วินัยเงยหน้าเอียงคอ เหมือนจะรอให้ผมไซร้ ผมมีหรือจะไม่สนองตอบ ผมมือกำควยวินัยขยำไปมา วินัยเสียวซ่านร้องครางออกมาในลำคอ ด้วยฤทธิ์ของกาแฟ มันจะทำให้จุดสัมผัสตามร่างกาย รู้สึกได้ง่ายขึ้น จับตรงไหน ลูบตรงไหนก็เสียวเกินจะด้าน ผมถอดเสื้อผ้าตัวเองออก พร้อมกับรูดกางเกงวินัยลง ควยวินัยตรงแต่ ขนาดพอๆ กับผมเลยครับ ยาว 5.5 อวบอ้วน 52 – 54 หัวเปล่งมาก มีน้ำเงี่ยนเยิ้มตรงปลายด้วย ผมจับควยวินัยรูดแรงๆ วินัยก็กระเด้งสู้ไม่มีถอย ผมเสียวจนแทบจะแตกแบบไม่ต้องชัก เลยต้องหยุดทุกอย่างไว้ก่อน แล้วจูงแขนวินัยเข้าห้องน้ำไป ผมเปิดฝักบัวราดตัวเราทั้งคู่ แล้วเอาสบู่เหลวมาชโลมจนเป็นฟอง ยิ่งบนตัววินัย ที่มีขนตามตัวเยอะ ก็ยิ่งมีฟองเยอะ ผมยืนหันหลังพิงกำแพง แล้วให้วินัยว้อนข้างหน้า ผมเอาควยแหย่เข้าตรงร่องตูด จนวินัยร้องทัก

วินัย… จะทำอะไร

ผม… เอามันสอดเฉยๆ ไม่ได้จะเย็ดพี่หรอก เชื่อใจผมสิ

วินัย… ใครเชื่อมึงก็แย่แล้ว

ผมเอามือจับควยวินัยชักรัวๆ สบู่ลื่นๆ ช่วยเพิ่มความเสียวได้มาก วินัยกระเด้งกระเด้าสวนมือผม จนร่องตูดมันเสียดสีกับควยผมไปมาเช่นกัน

ผม… เหี้ยยยยย เสียวฉิบหายเลยไอ้พี่นัยยยยย อ้าาาาา

วินัย… นิคอย่าพูดหยาบสิครับ พี่ไม่ชอบ

ผม… ขอโทษครับพี่ ผมจะไม่ไหวแล้ววววว

วินัย… พี่ก็ด้วยครับบบบบ เสียวมากเลยยยยย โอ้ โอ้ โอ้ววววว

ผม… แตกแล้วเหรอครับ ผมก็แตกแล้ววววว อ้าาาาา

วินัยหายใจแรง ปล่อยตัวเอนมาพิงผม ผมเลยเอาจมูกไซร้คอต่อ จนวินัยร้องครางออกมาตลอด ควยวินัยยังไม่หดเลยครับ ก็จะหดได้ยังไง เพิ่งจะน้ำแรกเอง กาแฟผมไม่หมดฤทธิ์ง่ายๆ แน่นอน ผมล้างสบู่ให้เราทั้งคู่จนเกลี้ยง ก่อนจะจับวินัยหันหลังพิงผนัง แล้วย่อเข่านั่งลงอมควยให้

วินัย… โอ๊ยยยยย เสียวจัง ทำไมอมเก่งขนาดนี้ เมียเก่าผม ยังอมไม่เก่าเท่านี้เลย อ้าาาาา

วินัยพูดพลางจับหัวผม แล้วกระแทกควยเข้าปาก จนผมสำลักไปหลายรอบ ผมเอานิ้วสอดผ่านฐานไข่ แทรกเข้าไปจนเจอปากรู วินัยขมิบไว้แน่น ไม่ยอมให้ผมล้วงล้ำเข้าไปได้ แต่ด้วยอำนาจต่อรองที่เหนือกว่า ผมอมเน้นตรงหัวควยจนวินัยเสียว เผลอเลือกขมิบ ผมเลยสอดนิ้วเข้าไปได้นิดหน่อย

วินัย… โอ๊ยยยยยเจ็บ ไม่เล่นดิ ตกลงกันแล้วว่าไม่มีเย็ด อย่าทำพี่แบบนี้

ผมจับวินัยหันหน้าเข้ากำแพง แล้วลงลิ้นเลียตรงร่องตูด วินัยเสียวจนเผลอแอ่นตูดให้ ผมเลยเอามือสองข้าง แหวกแก้มตูดออก จนเผยให้เห็นรูลับ ผมแกลิ้นลงรัวๆ วินัยเสียวคราง แล้วเอามือมาดันหัวผมออก

วินัย… เสียว แต่ไม่เอาแบบนี้ พี่ไม่ชอบ

ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่ก็ไม่เชิงจะห้ามปรามอะไร ผมเลยซุกหน้าลงไปเลียต่อ ชายแท้ที่โดนเลียรูแบบนี้ 85% ยอมเพราะความเสียวล้วนๆ ผมจูงวินัยออกมาจากห้องน้ำ แล้วผลักวินัยลงบนเตียง อากาศที่เย็นบวกกับน้ำตามตัว เหมือนจะทำให้วินัยหนาวจนขนลุก ผมขึ้นค่อมแล้วไซร้ซอกคอ ลงมาทีคาง สลับข้างไปมา วินัยเงยหน้าพร้อมให้ผมทำอย่างเต็มที่ ผมลองจูบปากดู แรกๆ วินัยก็เม้มปากเน้น แต่สักพักก็ยอมอ้าปากแลกลิ้นกับผม กลิ่นบุหรี่จางๆ ที่ผมไม่ค่อยชอบ กลับทำให้ผมเงี่ยนมากขึ้นไปกว่าเดิม ผมลากลิ้นไล่ลงมาจนถึงควย แล้วจับมันอมอีกครั้ง วินัยกดหัวผมแน่น จนผมต้องอมจนสุดลำ ถึงมันจะยาวไม่มาก แต่มันก็สร้างความทรมานให้ผมได้ ผมสำลักจนน้ำตาไหล วินัยมองหน้าผมด้วยสายตาสงสาร แต่ก็เต็มไปด้วยราคะความเงี่ยน ผมอมเลียไข่ที่หดเหลือน้อยนิด ก่อนจะฉกลิ้นลงตรงง่ามขา วินัยร้องอ้าพร้อมถางขาออกกว้าง ผมเลยผลักขาวินัยมาข้างหน้า จนตูดลอยขึ้น ก่อนจะฉกลิ้นลงเล่นตรงปากรูอีกรอบ

วินัย… โอ๊ยยยยย ทำไมมันเสียวขนาดนี้ ใจจะขาด อย่าทำแบบนี้ พี่ไม่ไหวแล้ว ซื้ดดดดด

ผมขยับตัวเลื่อนขึ้นไปจูบปากกับวินัยอีกรอบ ก่อนที่จะไปกระซิบข้างหู

ผม… ผมขอเย็ดพี่นะ ผมให้ 5000 เลย

วินัย… ไม่เอา…พี่ไม่เคย

ผม… 5000 นะพี่

ผมพูดจบก็ไซร้ซอกคอวินัยอีกรอบ ก่อนจะไปเล่นหัวนม แล้วลงไปอมควย และไม่ลืมที่จะเล่นตรงปากรูด้วย

วินัย… 5000 นะ ถ้าเจ็บต้องเอาออกนะ สัญญาก่อน

ผมไม่ตอบปากรับคำ ไปหยิบถุงมากมาใส่ แล้วเอาเจลมาเทลงตรงฐานไข่ ปล่อยให้มันไหลลงไปตรงรู แล้วเอาควยจ่อถูขึ้นลง วินัยเสียวจนร้องครางอู้อ้า ขมิบรูถี่เหมือนจะไม่ยอมให้ผมสอดควยเข้าไป ผมเอาควยถูไปมา สลับกับเอานิ้วแหย่เข้าไป จนปากรูเริ่มจะสับสน ผมขยับเข้าชิด แล้วเอาขาพาดบ่าไว้ ก่อนที่จะจ่อหัวควยให้ตรงรู แล้วพยายามดันมันเข้าไป

วินัย… โอ๊ยยยยย เจ็บบบบ เอาออก

ผมไม่ฟังคำทัดทาน วินัยดิ้นพล่านจนท่าทางผิดตำแหน่งไปหมด

ผม… พี่อย่าเกร็งสิครับ มันจะได้ไม่เจ็บ

วินัย… จะโดนเย็ดครั้งแรก ไม่เกร็งยังไงไหว บ้าเปล่าเนี่ยะ

ผม… ลองอีกทีนะพี่ เกือบจะได้แล้ว

วินัยกัดฟัน ซื้ดปาก ก่อนจะกลับมานอนในท่าเดิม คราวนี้ผมให้วินัยรั้งขาตัวเองไว้ ส่วนผมใส่เจลที่ควยเพิ่ม ก่อนจะเทลงตรงปากรูอีกรอบ แล้วเอาปลายนิ้วแหย่ลองเชิงดู จังหวะที่นิ้วเข้าไปรูมันก็ขมิบไล่ออกมา ผมละโครตชอบรูแบบนี้ มันจะรัดแน่นจนเสียวควยไปหมดอย่างแน่นอน ผมเอาหัวควยจ่อตรงปากรูอีกรอบ แล้วออกแรงดันช้าๆ

ผม… พี่เบ่งให้ผมหน่อยครับ ทำเหมือนเวลาพี่ขี้อ่ะ

วินัยก็เข้าใจ และยอมทำตามแต่โดยดี ผมพยายามยัดหัวควยเข้าไป วินัยก็ทำหน้าเหย่เก มีจังหวะหนึ่งที่วินัยถอนหายใจ มันเหมือนวินัยเลิกเกร็งไปชั่วครู่ หัวควยผมผุบเข้าไปในรูวินัยเลยครับ

วินัย… โอ๊ยยยยย เหมือนจะตายให้ได้เลย โอ้ววววว

ผมขยับดันควยเข้าไปต่อช้าๆ ข้างในมันตอดรัดมากครับ ตุบ ตุบ ตลอดเลย แค่นั้นผมก็เสียวจะตายแล้ว ดีนะที่แตกไปแล้ว 1 น้ำ ไม่งั้นจบแน่

ผม… เสียวมากเลยพี่ เกือบสุดลำแล้วครับ

วินัย… อย่าเพิ่งเย็ดนะ ขอเวลาหน่อย โฮ้ววววว

ผมแช่ควยไว้สักพัก จนเริ่มรู้สึกว่าวินัยไม่ค่อยเกร็งแล้ว เลยเริ่มขยับซอยช้าๆ

วินัย… โอ้ววววว จะเย็ดแล้วเหรอ อ้าาาาา

ผมเริ่มขยับซอยเร็วขึ้นเล็กน้อย ตอนนี้รู้สึกว่ารูมันจะชินกับควยผมแล้ว ควยวินัยหดจนหนังหุ้มปลายร่นไปปิด แต่มีน้ำเงี่ยนไหลเยิ้มออกมาตลอด

ผม… พี่ปล่อยไปตามความรู้สึกเลยนะครับ รู้สึกยังไงก็ปล่อยมันออกมา

ผมเพิ่มความเร็วขึ้นอีกเล็กน้อย จนตอนนี้อยู่ในจังหวะกลางๆ พยายามชักควยออกให้ยาวที่สุด แล้วก็ดันกลับเข้าไปให้ลึกที่สุด สักพักวินัยก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง ขยับเอวร่อนสวนควยผมเลยครับ ผมก็เลยกระเด้าสวนกลับไปเช่นกัน เสียงหน้าขากระทบแก้มตูด ดังปั๊บๆ เป็นจังหวะไม่ขาด

วินัย… โอ๊ยยยยยเสียว ทำไมมันเสียวได้ขนาดนี้ อ๊อยยยยย ใจจะขาด

ผม… ผมขอท่าหมานะพี่ แป๊บเดียวจบ

วินัยพยายามพลิกตัว โดยไม่ให้ควยหลุด แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะควยผมก็ไม่ได้ยาวอะไร พอวินัยอยู่ในท่าหมาเรียบร้อย ผมก็เข้าประกบ เอาควยแหย่เข้าไปอีกรอบ คราวนี้มันเข้าง่ายกว่าเดิมนิดหน่อย จนวินัยเองก็แปลกใจ

วินัย… เข้าแล้วเหรอ ไม่เจ็บเหมือนครั้งก่อนเลย โอ๊ยยยยเสียว

ผมจับเอววินัยล็อค แล้วซอยถี่ไม่มียั้ง ด้วยความที่แตกไปแล้ว 1 น้ำ รอบนี้เลยค่อนข้างใช้เวลา ผ่านไปเกือบ 5 นาที ผมก็หมดแรงหอบ ตอนนี้ข้างนอก ฝนได้โปรยปรายลงมาเป็นที่เรียบร้อย พอผมหยุด วินัยก็ร่อนตูดกระแทกเข้าหาควยผม เสียงวินัยครางเสียวเหมือนจะขาดใจ สักพักผมเลยจับเอวให้วินัยหยุด ก่อนจะให้วินัยนอนในท่าเดิม ผมยัดควยเข้าไปอีกรอบ แช่มันไว้อย่างนั้น แล้วจับควยวินัยเล่นจนมันแข็งอีกรอบ ผมชักควยวินัยไปเรื่อยๆ ในตูดก็ตอดเป็นจังหวะตลอดเวลา ไม่นานนักวินัยก็ร้องครางครวญ…

วินัย… โอ๊ยยยยย เสียววววว จะเสร็จแล้ว จะแตกแล้ววววว

ผม… แตกออกมาเลยครับ แตกออกมาเลยยยยย

วินัยแย่งควยจากมือผมไปชักเองไม่กี่ที่ ก็น้ำแตกพุ่งออกมาเยอะมาก เยอะกว่าตอนที่แตกในห้องน้ำอีก จังหวะนั้นผมก็ขยับกระเด้าอีกไม่กี่ที่ ผมก็ปล่อยแตกในคารูวินัยเลยครับ

ผม… แตกแล้ววววว โอ้วววว โตรคตอดเลยครับ โอ้ววววว

พอควยผมเริ่มอ่อน ก็ถูกรูวินัยตอดจนมันหลุดออกมาเอง วินัยนอนแผ่หมดแรงสักพัก ก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำ ผมถอดถุงทิ้งแล้วเดินตามเข้าไป วินัยนั่งเอาสายฉีดล้างรูอยู่ แต่เหมือนจะไม่ถูกต้อง ผมเลยช่วยสอนให้

วินัย… เหี้ยยยยย มีเลือดด้วย ฉิบหายแล้ว

ผม… ไม่เป็นไรหรอกพี่ นิดหน่อยแหละ กินยานอนพัก เดี่ยวก็หาย

วินัย… กูทำอะไรของกูวะเนี่ยะ

ผม… โดนเย็ดหักหนี้ไงพี่ ไม่รู้เรื่องเหรอ

วินัย… นิคเสร็จแล้วออกไปก่อน พี่ขอเวลาหน่อย

ผมเดินออกมาเช็ดตัวใส่เสื้อผ้า พร้อมกับเตรียมผ้าเช็ดตัว และกางเกงตัวใหม่ไว้ให้วินัย ไม่นานวินัยก็ออกมาจากห้องน้ำ ด้วยสีหน้างงๆ ปนกังวล

ผม… ใส่กางเกงผมไปก่อนนะพี่ ของพี่มันเปียกหมดแล้ว

วินัย… เออ ขอบใจ… กูกับมึงนี่มันยังไงกันวะ เดี๋ยวพูดเพราะ เดี๋ยวพูดหยาบ กูงงตัวเองไปหมดแล้ว

ผม… งั้นต่อจากนี้ ให้ผมเรียกพี่วินัย ไหมหล่ะ ส่วนพี่ก็เรียกผมน้องนิค

วินัย… ไม่ชินปากเลยวะ แต่ก็ดี…ได้ยินนิคเรียกพี่ แล้วมันฟังชื่นใจยังไงก็ไม่รู้

ผม… ขอบคุณนะพี่ ที่ยอมให้ผมเย็ด

วินัย… พี่ก็ไม่รู้หรอก ว่ามันจะเสียวขนาดนี้

ผม… พี่ยังเจ็บอยู่ไหม

วินัย… รู้สึกเหมือนมีอะไรคาอยู่ในรูนิดหน่อย

ผม… พี่เอายานี่ไปกินด้วยนะ กินจนกว่าจะหายเจ็บ

วินัย… ขอบใจนะ ที่เป็นห่วง

ผม… ก็ผมทำพี่เจ็บนิ

วินัย… ก็ถือว่าคุ้มค่า 5000 แหละ

ผม… อะไร 5000 เหรอพี่

วินัย… ก็หักหนี้พี่ไง

ผม… ใครบอกอ่ะพี่

วินัย… ไอ้เหี้ยนิค มึงพูดเองนะ ไอ้สัตว์

ผม… ฮาาาาา ผมล้อเล่นพี่ ตามนั้นเลยครับ รอบหน้าจะมาอีกไหม

วินัย… ก็ได้นะ เจ็บแป๊บเดียว หมดหนี้ไปตั้งครึ่งหมื่น ทำงานเหนื่อยแทบตาย กว่าจะใช้หนี้ได้ขนาดนี้

ผม… หราาาาา ไม่ใช่ติดใจควยผมเหรอ!!!

วินัย… ยอมรับว่าเก่ง แต่ถ้าไม่ได้กาแฟไปก่อน พี่ไม่ยอมหรอก

ผม… ไม่ใช่พี่เงี่ยนอยู่แล้วเหรอ ไม่มีเงินไปตีหรี่ซะมากกว่า

วินัย… ไอ้นี่ รู้ทัน ฮาาาาา

ผม… ครั้งหน้าไม่ได้ราคานี้แล้วนะพี่

วินัย… ได้ไงอ่ะ ก็ต้องเท่ากันสิ

ผม… ไม่ได้สิพี่ ของซิง กับของใช้แล้ว มันจะเหมือนกันได้ไง

วินัย… อ้าวแล้วไง กูกลายเป็นของใช้แล้วเฉย

ผม… ผมให้ 1500 เท่าราคาหรี่เลย

วินัย… 2000

ผม… ได้ แต่พี่ต้องอมให้ผมนะ

วินัย… เหี้ยเอ่ยยยยย กูอยากจะหนีไปให้ไกลๆ

ผม… อย่ามาพูดดีเลย!!! ถ้าพี่หนีได้ พี่คงไปนานแล้วแหละ

วินัย… เจ็บจื๊ด โดนเย็ดไม่พอ มาโดนแทงใจดำอีก…

หลังจากวันนั้นผมก็ไม่ได้เย็ดวินัยอีกเลยครับ ก็มีแต่ภายนอก ก็ยังดีที่วินัยยอมอมควยให้ผมบ้าง ถึงจะไม่ได้เรื่องก็เถอะ ก็พอแก้ขัดไปได้ ผมมีโอกาสได้เจอวินัยอีก 4 – 5 ครั้ง ก่อนที่วินัยจะต้องไปทำงานต่างอำเภอ แต่สำหรับผม เย็ดแค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วครับ

จนเมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา วินัยก็ทยอยใช้หนี้ให้ผมจนครบ ทางญาติที่ยืมมาก็ครบเช่นกัน และเมื่อช่วงเดือน กรกฎาคม 2567 ที่ผ่านมา ทีมช่างขาดคนเพราะมีคนลาออก เจ้านายผมก็เลยเรียกวินัย ให้กลับมาทำงานตามเดิม ถึงจะหมดหนี้สินแล้ว ก็ไม่ทิ้งลายเหมือนเดิมครับ เจอหน้ากันไม่กี่วัน ก็มาถามยืมเงินผมอีกแล้ว

วินัย… นิค มี 200 ไหม เดี๋ยวเงินวีคนี้ออกแล้วคืนให้

ผม… ได้นะ… แต่ไม่เอาเงิน ขอเป็นอย่างอื่นแทน…

วินัย… งั้นไม่เป็นไรดีกว่า ฮาาาาา

เจอหน้าก็ทักทายกันปกติครับ ต่อหน้าคนอื่น ผมก็ยังเรียกวินัย วินัยก็เรียกผมว่านิค แต่ดูเหมือนรอบนี้จะเกรงใจ เอ๊ะ!!! หรือว่าเกรงกลัวผมก็ไม่รู้นะ ดูจะเรียบร้อยขึ้น ผิดหูผิดตา ถ้าจะถามว่า จะมีครั้งต่อไปไหม… คงตอบอยาก เพราะตอนนี้ผมไม่โสดแล้วครับ…